Anne, Mieke en Hans, 22 oktober 2009
Nederland , Brabant

Eindverslag

Hierbij ons laatste berichtje over onze reis naar Burkina. Wat hebben we het goed gehad en wat leuk om te horen dat velen van jullie meegenoten hebben van onze belevenissen!

Zondag, de laatste dag in Burkina hebben we heerlijk rustig aan onze spullen gepakt. Na het feest van zaterdagavond waren we toch weer vroeg wakker. Door het vele buiten slapen waren we gewend wakker te worden met de zonsopgang tussen 6 en half 7, of je wilt of niet: je brandt gewoon je bed uit! Anne heeft van 6 tot 7 uur 's morgens al op Yasmine gepast, "helaas" willen d'r ouders haar graag houden: wat was ze een leuk souvenirtje geweest! (zie kleine meiske op foto bij het eerste berichtje)
Rond een uur of vier 's middags zijn we richting Ouaga gereden waar we samen met Bouba lekker gegeten en gedronken hebben. Daarna nog wat rondgereden door de stad, in gaan checken en daarna buiten nog een biertje gedronken met Bouba.
Maandagmiddag zijn we rond 12 uur weer geland op Schiphol. Tijdens beide vluchten was het vliegtuig verre van vol en hadden we alledrie drie stoelen om lekker op te liggen slapen. We vlogen om 1:00 uur 's nachts, dus die paar uurtjes slaap kwamen wel van pas!
Deze keer met overstappen maar een half uurtje hoeven wachten op het vliegveld in Tripoli. Al buiten Burkina hebben we nog een laatste goede daad gedaan: er zaten een heel stel Burkinabees in het vliegtuig die niet konden lezen of schrijven, dus die kwamen met het invullen van de verplichte kaartjes met persoonlijke gegevens naast ons zitten. In eerste instantie dachten we dat ze onze pennen wilden lenen, maar nee, we kregen hun paspoort en de kaartjes - met de kant met Arabische tekst boven - met een vragend gezicht aangereikt. Sommigen konden zelfs geen handtekening zetten en hebben we 'een kruisje voorgedaan'. Het werd in de praktijk weer even duidelijk hoe ontzettend nodig de ontwikkeling van onderwijs in Burkina is! En 'ontwikkeling' in eerste instantie, dus al het überhaupt naar school kunnen om te leren lezen en schrijven.
Tijdens onze 2,5 week in Burkina hebben we ontzettend veel gezien, gedaan en ervaren. Veel hebben we direct in een berichtje op de site gezet, maar zo tussendoor hebben we nog een heel lijstje met dingen verzameld die ons opgevallen zijn en die we nog graag met jullie willen delen:

VRIENDELIJKHEID VAN DE MENSEN
De kinderen juichten ons nog steeds toe: nasara, nasare, ca va (blanke, blanke, hoe gaat het?) en kwamen ons spontaan handjes geven. De volwassenen groeten ons met een brede glimlach. Van de mensen die op het land werkten kregen we vaak pinda’s aangeboden.
En we kregen uiteindelijk 6 kippen voor ons zelf en 2 voor peetouders.

STRAATBEELD EN ALGEMENE INDRUK
Vergeleken met 3 jaar geleden leek er veel meer handel. Had een fietsenmaker eerst een enkele fiets staan, nu stonden er 10 nieuwe fietsen. En waren er veel fietsenzaakjes. Dit gold ook voor meubelzaken, houtfirma’s, metaalbedrijfjes en andere winkeltjes. We spraken hierover met wat mensen en het blijkt dat er wel veel is, maar dat het dagelijks levensonderhoud veel duurder is geworden en dat veel mensen nog steeds al deze zaken niet kunnen kopen.
Er rijden wel meer auto’s en vooral veel meer brommers in de stad. Daarnaast blijft het een boeiend gezicht al die dingen die schijnbaar moeiteloos op het hoofd worden vervoerd, vooral door vrouwen die vrijwel altijd nog in mooie traditionele gewaden lopen. Het valt ook op dat er zo’n groot aantal baby’s op de rug van hun moeders gebonden zitten.
Koudougou is een redelijk schone stad, er staan overal vuilnisbakken. In de overige steden die we gezien hebben, leek het wel of de hele stad een vuilnisbelt was.

DE SCHOLEN
Zowel de lagere scholen als het vervolgonderwijs zijn overbevolkt. Schrokken we al van een lokaal vol met 110 leerlingen in het vervolgonderwijs, de laatste week zagen we op de basisschool van Latou in de 1e en 2e klas 125 en 130 kinderen zitten (hoe vertaalt zich dit in de kwaliteit van het onderwijs?). De vervolgopleidingen hebben al avondonderwijs ingesteld, en 1 school had daarvoor al 1600 aanmeldingen. En nog was er een wachtlijst!

HET KINDERCENTRUM CAFOR
We hebben genoten van de ontspannen sfeer in het kindercentrum. Het is geweldig hoe de kinderen hier kunnen opgroeien.
Volgens ons hebben degenen, die dit centrum verlaten, een goede opvoeding met het besef voor normen en waarden gehad en hebben ze daarmee een voorsprong op anderen.
Alle oudere kinderen hebben de taak om 1 of 2 kleinere kinderen te begeleiden.
Er wordt veel gezongen en gedanst en veel plezier met elkaar gemaakt. Ook als we met spelletjes bezig waren zaten ze soms lekker in zichzelf te zingen.
Iedereen heeft zijn eigen taak en er zijn bepaalde wasdagen waarop iedereen zelf zijn eigen kleren wast.
De laatste dag hebben we voor de kinderen met het geld van familie en vrienden dat nog over was nieuwe muskietennetten gekocht. Hier waren ze erg blij mee.

RELIGIE
Het land is verdeeld in animisten, moslims, katholieken en protestanten. Deze leven zonder problemen naast en met elkaar. In de hofjes waar we kwamen zagen we de offerplaatsen die de animisten gebruiken om te offeren en dan in hetzelfde hofje een hutje waarop met leem een kruis was aangebracht.
De animisten hebben per familie of wijk een eigen “totem”. Een van hen heeft als totem een varaan en tijdens ons verblijf bleek dat een paar kinderen van een andere wijk een varaan verwond had door hem met stenen te bekogelen. Iedereen was in rep en roer, want als de varaan zou sterven zou dit veel onheil brengen!
Als totem voor de familie Kettering hebben wij het koolwitje gekozen!!!
Over de katholieke kerk van Latou hebben we al in het verslag geschreven. Mocht er iemand ideeën hebben om de pastoor aan een hangar (overkapping) te helpen om de mis onder te houden, dan horen we dat graag!
In de steden zagen we af en toe wel grote stenen kerkgebouwen en ook moskeeën.

DE DIERENWERELD
De veeteelt bestaat voornamelijk uit runderen, schapen en geiten. Daarnaast af en toe een varken. Vooral in het noorden, het land van de nomaden waren erg veel grote kuddes.
Wat insecten en ander klein ongedierte betreft, hebben we zowat alles wel gezien. We raakten er uiteindelijk wel aan gewend, maar het is wel heerlijk om niet meer overal in te hoeven kijken of er geen beest in je kleding of tassen zit.

DE LANDBOUW
Aangezien het het einde van de natte periode was, stonden overal planten (voornamelijk gierst en pinda’s).
Tijdens ons verblijf werd het duidelijk, dat er dringend nog regen moest komen, omdat anders de oogst zeker zou mislukken. Gelukkig hebben we op het einde twee flinke regenbuien gehad. Meteen daarna kon iedereen op het land de pinda’s gaan oogsten.
Voor de gierst en maïs was het nog te vroeg. In onze ogen stonden er wel veel planten, maar niet zo kort op elkaar en netjes in het gelid als in Nederland.
We hopen, dat deze oogst ook gaat lukken!


Heel veel liefs en hopelijk zien we jullie gauw weer! Hans heeft ook veel gefilmd, dus de echte enthousiastelingen kunnen binnenkort ook in beweging en met geluid een stukje reis bekijken! (op afspraak in Dongen of in Uden, hihi!)

Bedankt voor jullie leuke reacties!

Hans, Mieke en Anne

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl